Fotoğraf winterswan

Bu hafta 23 Nisan haftası olduğu için ben de biraz çocuklu yaşamdan behsetmek istedim. Antalya özellikle çocuklar için bir cennet. Kızım Ece burada sürekli bir aktivite içinde, hatta bazı günler üst üste bir kaç aktiviteye birden bile katıldığımız oluyor.

Bu hafta ayrıca Ece ile bir röportaj yaptım ve onun neler düşündüğünü sordum. Ne olmak istediğinden başlayıp İngilizce ve İspanyolca sayı saymaya uzanan video çekimimiz aşağıda yer alıyor.

Antalya’da çocuklar için neler olduğunu merak ediyorsanız, işte bizim yaptıklarımız:

ANTALYA’DA ÇOCUKLAR NELER YAPAR?

Bir yazımda daha belirtmiştim sanırım, Ece’nin buradaki gelişimini ve mutluluğunu görünce hep kendime “neden daha önce gelmedik ki?” diye soruyorum. Buraya taşınmamız büyük şehirden sadece bizim kurtulmamız ve rahatlamamızı sağlamadı, belki bizden de çok Ece’ye yaradı.

Mesela:

• Her gün 10 dakikalık bir yürüyüş ile okula gidiyoruz ve dönüyoruz. Hava genelde ılık olduğu için Ece için de yürümek sorun olmuyor. Hatta akşamları okul sonrası eve kadar koşuyor ve o bitmek bilmeyen çocuk enerjisini böyle atıyor Sokaklar çok geniş olduğundan ve bizim tarafta neredeyse hiç trafik olmadığından, sokakta istediği gibi koşturabiliyor. (İstanbul’da Şişli’de oturduğumuz dönemi düşünürsek, bunun bizim için ne kadar güzel bir şey olduğunu anlayabilirsiniz.)
• Okulda bir bahçeleri var, baharda bu bahçeye çiçekler ve domates, biber gibi sebzeler ekiyorlar. Aynı şekilde bizim balkonda da çiçek yetiştiriyoruz. Böylece sürekli toprakla iç içe olma fırsatını buluyor.
• Bahar ve yaz aylarında sürekli sokakta oynuyor. Burada bizim çocukluğumuzun “mahalle” havası hala var. Sokakta kızlı erkekli bir arkadaş grubu var, hepsi de Ece’yle oynuyorlar. Ece de çok mutlu oluyor tabii ki. Okuldan sonra hop sokağa fırlıyor
• Yaz kış sürekli sahile gitme şansımız var. Kışın hemen hemen tüm haftasonlarını sahilde ve sahildeki parkta geçiriyoruz. Sahile her gidişimizde Ece mutlaka kendine bir arkadaş buluyor ve saatlerce kova kürekle oynuyorlar. Benim de bu arada kitabımı okuma ve dinlenme fırsatım oluyor.
• Yazın ise sırf haftasonları değil, haftaiçi okul sonrası da sahile gidiyoruz ve denize giriyoruz. Genelde akşam 8 – 9′a kadar sahilde kalınabiliyor.
• Sahilde oynamanın yanında sürekli denize girebiliyor olmak, bir çocuk için çok güzel bence. Çocukluğunu denizle iç içe ve denizde yüzerek geçirmesi beni çok mutlu ediyor. Boyunun uzaması ve genel olarak gelişimi çok iyi gidiyor.

Bu genel olarak niteleyebileceğim yaşamın dışında, Antalya’daki her yerin kolayca ulaşılabilir olması nedeniyle bir çok çocuk aktivitesine de katılabiliyoruz.

Standart olarak her Cumartesi sabah 11 ile 13 arası elişi atölyesine gidiyoruz mesela. Buraya Türk ve yabancı çocuklar geliyor, hep birlikte resim, boyama ve evdeki atık malzemelerin değerlendirilmesi çalışmaları yapıyorlar.

Atölye dışında şehrin çeşitli yerlerinde ve üniversitede çocuklara yönelik faaliyetler oluyor, aynı gün içinde birden fazla yere gidebiliyoruz. Böylece Ece de akşama kadar çok güzel şeyler yapmış oluyor. Arada parka bile gidiyoruz.

Antalya’da neredeyse her restoranın kendi içinde çocuk parkı var. Hepsi de çok güvenli yerler. Bazı haftasonları aileler olarak buluşup yemek yiyiyoruz. Çocuklar da parkta oynadığından bizler güzel güzel sohbet ediyoruz. Yemek saatinde ise oyunların yorguluğundan ve temiz havadan dolayı bizimkilerin iştahı oldukça açık oluyor.

Benim sevdiğim bir şey de Ece’nin şimdiden yabancı arkadaşlarının olması. Bu sadece yurtdışına gitmeyi planladığımız için değil, onun farklı kültüleri tanıması, farklılıklara alışması ve hoşgörülü olmasını sağlıyor bence. Bir de okulda öğrendiği basit ingilizceyi bile arkadaşlarıyla konuşup pekiştirmeye başlıyor. Videoda adı geçen arkadaşı ile sürekli görüşüyorlar, aynı dili konuşmasalar da çok iyi anlaşıyorlar.

Bu haftasonu sahilde uçurtma günü yaptık. Antalya Expats grubunun bir etkiliğiydi. Burada yaşayan expat topluluğu çocuklarıyle birlikte katıldılar ve çok güzel bir gün geçirdik. Çocuklarla uçurtmaları uçurduk, sonra onlar kumda oynarken biz de derin sohbetlere daldık. Bu arada da güneşlenmeyi ihmal etmedik. Bizimkilerin yanaklar yine kızardı güneşten

ECE İLE RÖPORTAJ

Şimdi de gelelim Ece ile yaptığım soru-cevap videosuna. Her şeyi bir de kendi ağzından dinleyin Röportajı Akdeniz Üniversitesi’nin sosyal tesislerindeki yeşil alanda yaptık. Etrafta bir park ve çocuklar olduğu için bizimki arada biraz sabırsızlandı ama genelde çok başarılı bir konuşma oldu bence.

(Yazıyı e-mail ile alanlar videoyu görmek için şuraya tıklayın >>> )

Siz çocuklarınızın hayallerini merak ediyor musunuz? Onlara sorduğunuzda hangi yanıtları alıyorsunuz?

Fotoğraf winterswan

Önceliklerimiz derken aslında iki büyük başlık var:
1) İşimiz
2) İşimizden geriye kalan hayatımız.

Bir de şunu sorayım: “İstediğimiz gibi yaşadıktan sonra ne iş yaptığımızın önemi var mı?”

Hırsla bir kariyer yapma peşinde olmamızın nedeni ne? İstediğimiz gibi bir hayat kurmak. Peki zaten istediğimiz gibi bir hayat yaşıyor olsaydık, yaptığımız işin, sahip olduğumuz pozisyonun önemi kalacak mıydı? (Huzurla balık tutan ve bir gün iş adamıyla karşılaşan balıkçının hikayesini hatırlayın. Bu hikayeyi ilk defa duyuyorsanız şuradan okuyabilirsiniz >>> )

Aşağıdaki yazıyı bu ayki theMet dergisi için yazdım. Blogda da sıradaki yazılardan biriydi, o yüzden burada da paylaşıyorum. Umarım işinize yarar.

ÖNCELİĞİMİZ İŞİMİZ Mİ OLMALI?

Nasıl bir hayatımız olursa olsun, nasıl bir hayat istersek isteyelim, bu hayatın değişmez bazı parçaları var. Örneğin bir iş yapmak zorundayız, sonra para kazanmak zorundayız. İster belli bir yerde yaşayalım, ister sürekli seyahat edelim, bir şekilde çalışacağız ve giderlerimizi karşılayacağız, değil mi?

Bu yazıda “önceliklerimiz” konusunu ele almayı planladım.

Çalışma saatlerimden kalan zamanda – veya sadece istediğim için – sahilde yürüyüşe çıkıyorum. Bu arada da bol bol düşünmeye fırsatım oluyor. Son zamanlarda aklımda “tüm hayatımızı düşünürsek önceliklerimiz ne olmalı?” başlıklı bir yazı yazmak vardı. Bugün bunu deneyeceğim.

Büyük şehir hayatında ilk önceliğimiz iyi bir okulu bitirmek, sonra “bitirince iş bulabileceğimiz” bir üniversiteye gitmek. Daha sonraki önceliğimiz ise iş bulmak ve ardından koşturmak, koşturmak ve koşturmak. Bu sırada “mutlu olma önceliğimizi” sürekli atlıyoruz, var olma amacımızı unutuyoruz.

İşte bu rutinden biraz çıkınca, mesela sakin bir yere tatile gidince, kısa süreli de olsa “oh hayat bu işte” duygusuna kapılıyoruz, ama bu da kısa sürüyor, geri dönünce bir iki gün içinde yine koşturmaya devam.

ÖNCELİKLERİMİZİ DEĞİŞTİRİNCE NELER OLUYOR?

Son iki sene şahsen yaşadığın tecrübelere göre, önceliklerimizi değiştirmenin en büyük etkisi “hayatın çok daha kolay yaşanması” oldu. Yaptığım iş yine önemli, yine para kazanmaya, yeni müşteriler bulmaya devam ediyorum, ama herşey su gibi akıyor. Bir işi bitiriyorum, tam “yeni iş gelecek mi acaba?” derken, yeni bir müşteri arıyor ve yeni bir işim oluyor.

İlk zamanlar “çok şanslıyım” derken, artık hayatın böyle olmadığını anladım. Daha doğrusu bir şeyleri yeniden keşfettim. Elimden geldiğince maddeler halinde anlatmaya çalışayım:

• Hani klasik “işiniz mi sizi yönetiyor?” sorusu vardır ya, işte kendinize bu soruyu sormak gerçekten faydalı oluyor. İşinizin sizi esir alması değil, sizin peşinizden gelmesi, yani böyle bir özelliğe sahip olması güzel olan.
• Şu soru da kendimizi anlamak adına iyi oluyor: Para kazanmak zorunda olmasaydım, hayatımda “çalışmak” diye bir kavram olmasaydı ne yapardım? Dünyada “para kazanmak” veya “para almak/vermek” kavramları kalksaydı nasıl bir hayatınız olurdu?
• Hiç önceliği para kazandığınız işe değil de, yapmayı sevdiğiniz şeylere vermeyi denediniz mi? Bu çok kolay anlatılacak bir durum değil, ama yine de anlatmayı deneyeceğim. Ne zaman canım çalışmak istemese, sabah kalktığımda moralsiz hissedersem, o gün kendimi hiç zorlamıyorum. Bunu öğrenmem zaman aldı tabii ama büyük koşturmadan kurtulunca denemek için bol bol fırsatım oldu.

  Canım istemediğinde veya zorlandığımı hissedersem çalışmaya ara veriyorum, gidip yapmaktan hoşlandığım – benim için zamanı durduran – bir şeyi yapmaya başlıyorum. Bu internette amaçsız dolaşmak da olabilir, kalkıp sinemaya gitmek de, sahilde yürüyüş yapmak da, bir iki saat uyumak da… Yapmak istediğim kafamı tamamen başka bir yöne kaydırmak ve daha da önemlisi bunu kesinlikle “suçlu hissetmeden” yapmak.

  Bence en önemli nokta: Sevdiğim bir şeyi yaptıktan sonra, kendimi çok iyi hissediyorum. Geri dönünce daha motive bir şekilde çalışıyorum ve mutlaka – ama mutlaka – daha iyi bir iş alıyorum.

  Dediğim gibi anlatması kolay bir duygu değil, ama sanırım işin sırrı sevdiğimiz bir şeyi yapmak için işe ara verdiğimizde kendimizi suçlu hissetmemek.

• Hayatımızı devam ettirmek için illa ki bir kariyer yapmamıza gerek yok. Amacımız diyelim ki sürekli ve rahatça seyahat edebileceğimiz bir hayat kurmak. Bunu sağladığınız sürece hangi işi yaptığınız fark eder mi? Siz mutlu olduktan sonra, istediğiniz yere gidip, istediğiniz şeyleri yapabildikten sonra, parayı nereden kazandığınızın ne önemi var? Hayalinizdekileri gerçekleştirmek için milyon dolarlar kazanmaya veya bir şirketin CEO’su olmaya hiç gerek yok. Buna göre yaşamak istediğiniz hayatı bir kez daha değerlendirebilirsiniz.

Kendimden kısa bir örnek: İlk ilk başta “ne yapmak istiyorum?” sorusuna şu yanıt vermiştim: “Metin yazarı ve fotoğrafçı olmak”. O sırada çalıştığım yerdeki iki şirketin birden Kurumsal İletişim Müdürü idim. Ama aklımdaki hayat bambaşkaydı ve bu hayatı gözümün önüne getirdiğimde “kurumsal iletişim” değil “metin yazarlığı” bana daha uygundu, daha büyük bir kariyeri hedeflemedim çünkü asıl istediğim daha farklı bir hayat yaşamaktı. Bir buçuk sene boyunca para kazanmak için başka işler de yaptım, ama hedefim belliydi. Şu an ise bir çok şirket için metinler yazıyorum, içerik editörlüğü yapıyorum ve sosyal medya hesapları yönetiyorum. Sevdiğim şeylere öncelik vererek, istediğim işleri de almaya başladım. Mutluluk, daha fazla mutluluğu getirdi.

Şu andaki işlerim de henüz istediğim aşamaya gelmedi ama kendime bu konuda zaman verdim. Hırslı davranarak kendimi yıpratıp yine yanı koşturma içine girmek istemiyorum. Bu nedenle aynı tempoda kalıp, bazen biraz duraklayarak nereye gittiğime bakıyorum. Bu şekilde kendimi ve yaptıklarımı daha iyi tanımlayabiliyorum. Böyle yapmanın bir artısı da karşıma çıkan tüm işlere atlayıp da beni hiç bir yere götürmeyecek şeyleri tercih etmekten kaçınmak.

Yani önce istediğiniz hayatı yaratın, daha sonra becerileriniz doğrultusunda bu hayatı yaşarken nasıl bir iş yapabileceğinize odaklanın diyorum. Önce nasıl yaşayacağınıza karar verin, sonra işiniz sizin peşinizden gelsin, o size ayak uydursun, eğilsin bükülsün, size istediğiniz gibi bir hayat yaşatacak forma girsin.

Hadi şimdi de siz önceliklerinizi düşünün, gerekiyorsa tekrar düzenleyin ve neler olacağını görün

Fotoğraf peggyhr

Blog yazılarına, Facebook ve Twitter sayfalarımıza gelen bir çok yorumdan çıkarttığım bir sonuca göre çoğunluk “internetten çalışma” kavramını adwords, adsense veya e-ticaret olarak algılıyor. Bunun da yanlış bir yanı yok aslında, böyle düşünülmesi de doğal. Bu blogu okuyan veya okumayan bir çok insan için internet bir “ek iş” kaynağı.

Ancak tabii ki bizim için değil. Ama ofise veda edip, internetten istediğimiz yerde çalışmanın yolları sınırsız. Sadece reklam yapma veya ürün alıp-satma kalıplarına sığdırmak da doğru değil.

İlk olarak (ve tekrar tekrar) belirtmek istiyorum ki biz internet reklamları ile veya ürün satışı ile geçinmiyoruz. Biz firmalara hizmet veriyoruz, yani İstanbul’da olsaydık, yüz yüze görüşseydik ne yapacaksak aynen onu yapmaya devam ediyoruz. Sadece iletişim kanalımızı internet olarak belirledik ve çalışma yerlerimizi biz belirliyoruz. Hangi işleri yaptığımızla ilgili geçen sene yazdığın yazıyı burada bulabilirsiniz. Çok yakında işlerimizle ilgili yeni bir güncelleme yazısı da yazacağım.

ALTERNATİF ÇALIŞMA TARZLARI NELER OLABİLİR?

Kendi işlerimizin detayına girmeden “Elveda Ofis” demenin bazı alternatif yollarını paylaşmak istiyorum. Kendi hayat şartlarınızı göz önüne alarak bunlardan birini seçebilir, ya da kendiniz de çok farklı bir yol üretebilirsiniz.

Bu işin genelde kabul gören iki tip çalışma şekli var:

1- ÖNCEDEN BİR SÜRE ÇOK ÇALIŞIP YATIRIM YAPMAK

Birinci yol, bir kaç sene – belki de 5 sene – durmaksınızın aralıksız ve çok çalışıp para biriktirmek. Böylece biriktirdiğiniz parayı akıllıca bir şekilde değerlendirip geleceğinizi garanti altına aldıktan sonra dünyayı dolaşmaya başlayabilirsiniz.

Biriktirdiğiniz para ile daha çok kazanmak için bankaya koymak yerine güzel bir yatırım yapabilir ve paranızı çoğaltarak hayat boyunca rahat edebilirsiniz. Bu sırada kendiniz de zorlanmadan yapabileceğiniz bir iş bulabilir ve zevkle onu yapmaya başlayabilirsiniz.

Açıkçası biz bu yöntemi denedik ama pek başarılı olamadık. Evlendiğimizde kendimize 5 yıl vermiştik, bu sırada para biriktirecek ve sonra yurtdışına gidecektik ama uygulamada pek gerçekçi olmadı. Bu benim için zor bir yöntem. 5 veya 10 yıl boyunca çok çalışmasına çalıştık, ancak para biriktirme konusunda çok kararlı olmadığımız için 5 yıl sonra elimizde yatırımlık hiç para kalmadı ☺

Bir de yaşadığımız ülkenin şartlarını düşünmek gerekiyor. Gerçekten çok çalışarak hedeflediğimiz parayı biriktirebilecek miyiz? Bu gerçekçi bir hedef mi? Bu konuları iyi değerlendirmek gerek.

Eğer finansal durumunuzu yönetme konusunda başarılı tiplerdenseniz, öncelikle kendinize bir hedef belirlemeniz en iyisi.

• Kendinize para biriktirmek için ne kadar zaman veriyorsunuz?
• Aylık ne kadar harcama yapacaksınız?
• Hedefinize ulaşmak için ayda ne kadar biriktirmeniz gerekiyor?
• Arada ortaya çıkabilecek sürpriz giderleriniz ne olabilir?
• Uzun bir süre hayattan çok zevk almadan, belki de tatilsiz yaşamayı göze alıyor musunuz?

Bekar ve ailesiyle yaşayanlar için bu seçenek daha uygun görünüyor. En azından evle ilgili sabit harcamalar olmadan daha rahat para biriktirilebilir.

2- HEMEN YOLA ÇIKMAK AMA SÜREKLİ AYNI TEMPODA ÇALIŞMAK

Para biriktirmeye alternatif olarak da bizim ve çoğu kişinin yaptığı, yola hemen çıkmak ama buna karşılık sürekli aynı tempoda çalışmak. Tabii hemen istediğin yere gitme durumu güzel, ancak her ay ve sürekli olarak para kazanmak zorunda olmanın riskleri var.

Bu seçenek görüldüğü üzere daha maceralı ve daha heyecenlı ☺ Ancak belli bir iş potansiyeli yakaladığınız zaman geliriniz az çok sabitleniyor ve hayatınızı devam ettirebiliyorsunuz. Duruma göre yine çok çalışmak gerekiyor tabii, ama istediğiniz yerde olmak zevkli olduğu için moral olarak çoğunlukla iyi oluyorsunuz.

Bu kısmın soruları da şunlar:

• Gittiğim yerde aylık harcamalarım ne kadar olacak?
• Yapacağım iş ve bulacağım müşteriler ile yeterli parayı kazanabilecek miyim?
• İşim bana uzun süre para kazandıracak kadar sağlam mı?
• Ekstra harcamalarım neler olabilir?
• Bir kaç ay işler kötü giderse dayanmamı sağlayacak alternatiflerim neler olabilir (aile desteği, borç alınabilecek arkadaşlar vb.)?

Para kazandığınız yerden daha ucuz bir yerde yaşamak genelde iş konusundaki stresinizi almaya yardımcı oluyor. İşler iyi gittiğinde para da biriktirebilirseniz, ufak krizleri atlatabilir veya ekstra bir seyahat bile yapabilirsiniz.

İŞ MODELLERİ NE OLABİLİR?

Bir de kısaca her iki çalışma tarzına uygun olabilecek iş modellerinden bahsetmek istiyorum. Bunların hepsi değişik kişiler tarafından uygulanan yöntemler, bu yüzden biri sizin için uygun olabilir.

1) SEYAHAT EDERKEN PARA KAZANMAK

Eğer hem başka bir yerde yaşayacağım, hem de sürekli para kazanacağım derseniz, şu tip işler yapabilirsiniz:

a. Satış yapmak

- Drop shipping denen yöntemle bir yerden ürün tedarik edip başka bir yere satabilirsiniz. Bu işte sipariş doğrudan üreticiye gittiği için size depolama gibi bir zorunluluk getirmez. Gittiğiniz yerdeki yerel bir ürünü de satmayı deneyebilir, veya bu işte iyiyseniz, satış yapmak isteyenlere destek olabilirsiniz. Google’da “drop shipping” diye aradığınızda karşınıza sizi dünyanın her yerinden tedarikçilerle buluşturan portal siteler çıkıyor. Bu konuda bir röportajı da önümüzdeki günlerde yayınlayacağım, böylece daha detaylı bilgi alabileceğiz.

- Kendi ürettiğiniz takı, örgü veya başka şeyleri satabilirsiniz. Bu biraz yetenekle ilgili olduğundan bulunduğunuz herhangi bir yerden yapabilirsiniz. Sadece postalama maliyetlerini düşünmeniz gerekiyor. Bazen gönderim maliyeti, ürünün satış fiyatını geçebiliyor. Etsy gibi el işi eşyaları satabileceğiniz siteler mevcut.

b. Bir firma için uzaktan çalışmak

Yola çıkmadan önce anlaştığınız firma veya firmaların işlerini uzaktan yapabilirsiniz. Maaşlı ve sigortalı bir çalışan olarak işinizi yapabilir ve böylece sosyal güvencenizi de kaybetmemiş olursunuz. Freelance yapılabilecek tüm işler aslında bu modele uygundur. Sigortalı olmasa bile sözleşmeli çalışan olabilirsiniz.

Bizim müşterilerimizin büyük kısmı bu şekilde sözleşmeli çalıştığımız firmalardan oluşuyor. Böylece aylık sabit gelirimizi garanti altına alabiliyor ve her ay paniğe kapılmıyoruz. Belli sektörlerde de çalıştığımız için referans alma ve tavsiye edilme oranımız artıyor.

c. Hizmet vermek

Satış yapma maddesinin bir benzeri aslında. Burada ürün değil hizmet satıyorsunuz. Tasarım işleri, sanal koçluk, sanal asistanlık, online teknik destek gibi işler olabilir. Bunların dışında sizin becerilerinize uygun bir iş de olabilir. Kalıpların dışına çıkmak serbest, ne de olsa kendi hayatınızı yaratıyorsunuz.

2) YATIRIM YAPMAK / ORTAKLIK

Eğer girişimci ve yatırımcı özelliğiniz ağır basıyorsa şunları düşünebilirsiniz:

a. Bir işi büyütüp işletmesini devretmek – kar payı almak

Sanal olmayan bir iş kurup, becerileriniz ve networkünüz sayesinde bu işi büyütebilir, iyi bir exit* ile bu işi devredebilirsiniz. Devretmek tamamen satmak da olabilir, belli bir hissenizi tutup her yıl kar payı almak da.

Burada da kişisel bağlantılarınız, becerileriniz, girişimci ruhunuz ön planda olmalı. Bir süre boyunca sıkı çalışıp, sonunda hayallerinize kavuşabilirsiniz. Bu şekilde yaşayan bir çok aile var.

b. Bir işe dışarıdan yatırım yapmak – kar payı almak

Eğer bir işi kurmak, işletmek gibi şeyler size ağır geliyorsa ve ya daha basit olarak yapmak istemiyorsanız, birikmiş paranızla var olan bir işe ortak olabilirsiniz. Böylece siz fiziksel olarak bir şey yapmak zorunda kalmadan, düzenli gelir elde edebilirsiniz.

En azından gelirinizin bir bölümü bu yolla garanti altına almak, sizi bir takım parasal endişelerden kurtarabilir.

3) GAYRIMENKUL

Aslında pek dile getirilmese de, dünyayı dolaşan bir çok kişinin ve ailenin sabit gelirinin kaynağı bu. Genelde başka işlerden para kazandıklarını söyleseler de, sabit gelir kaynaklarının olması belli bir rahatlık yaratıyor.

İyi kira getiren bir yerde ev almak – mortgage ile olabilir

Şu an bizim bir evimiz yok. Ancak ev alsak Antalya’dan veya herhangi bir yerden değil İstanbul’dan alır ve kiraya vererek Antalya’daki (veya başka yerdeki) hayatımıza büyük destek sağlamış olurduk. Bir çok yabancının kullandığı yöntem de böyle.

Örneğin Londra’da (veya İstanbul’da) bir eviniz var. Bunun kirası ile – diyelim ki 1.500 TL. – Güney Amerika’da, Güney Afrika’da, Avustralya’da, Tayland’da ve dünyanın daha bir çok yerinde çok rahat yaşayabiliyorsunuz. Yaptığınız işlerden kazandıklarınız da ekstra oluyor ve çok rahat seyahat edebiliyorsunuz.

Bu evin yanında mortgage ile bir ev daha alıp, bunu da kiraya veriyorsunuz ve kira mortgage’dan daha yüksek olursa bunun da farkını alıyorsunuz. Beş-on sene sonra kredi borcunuz bittiğinde iki eviniz ve iki kiranız oluyor. İstanbul’da iki kira, sizi büyük şehirler dışında dünyanın herhangi bir yerinde çok rahat yaşatmaya yetiyor.

Yine uzun bir yazı oldu. Konuyla ilgili eklerinizi, yorumlarınızı ve sorularınızı bekliyorum. Böylece daha fazla ayrıntı yakalayabiliriz.

*exit: Bu kelimeyi bilerek kullandım. Son zamanlarda internet girişimlerinin artmasıyla Türkiye’de de popüler oldu. “Exit strategy”, yani “çıkış stratejisi”, bir girişime başlarken onunla sonunda ne yapmak istediğinizi belirlemeniz anlamına geliyor. İşi kurup geliştirip iyi bir yatırımcıya iyi bir fiyata satmak oldukça karlı bir exit yaptığınız anlamına geliyor. Sonra elinizdeki parayla yeni bir iş kurup yine iyi bir exit ile bunu da satabilir ve böyle böyle milyoner olabilirsiniz. Tabii piyasayı çok ama çok iyi takip etmek ve – söylemeye gerek yok – çok çalışmak şart ☺

Not: Finansal konularda çok daha detaylı bilgi, yapılabilecek işler, yöntemler ve bir çok tavsiye kitapta mevcut. Hepsini bir arada görmek isterseniz kitap sayfasını ziyaret edebilirsiniz.

Fotoğraf winterswan (Bu yazının fotoğrafı da benden. Afrika’dan bir manzara)

Aşağıdaki yazıyı sevgili Yasemin Sungur‘un Martı dergisi için yazdım. O anda içimden gelenleri, önceki halimi, bugün hissettiklerimi yazmak istedim, böyle maddeli bir yazı çıktı. Umarım siz de kendinizden bir şeyler bulursunuz.

YOLA ÇIKMAK İÇİN NE BEKLENİR?

• İşinde yükselmek beklenir
• Daha çok para kazanmak beklenir
• Çocuklar büyüsün diye beklenir
• İş kurmak için beklenir
• Ev almak için beklenir
• Daha da çok para kazanmak beklenir
• Zengin olmak beklenir…

Böylece onu bekle bunu bekle hayatımız geçiverir, 30 – 40 – 50 yaşlarına geliveririz çok para peşinde koşarken. Pek de bir değişiklik olmaz hayatımızda. Bu sefer “emekli olunca”yı beklemeye başlarız.

PEKİ BEKLEMEZSEK NE OLUR?

Yola çıkmak, uçmak, özgür olmak için beklemezsek şunlar olabilir:

• Hayatta gerçekten ne istediğimizi sorgulamaya başlayabiliriz
• Mutlu olmak için çok paraya, eve, arabaya, zenginliğe gerek olmadığını görebiliriz
• “Dünyayı dolaşma” ve diğer tüm hayallerimiz gerçek olmaya başlayabilir
• Kendimizi iyi hissedebilir, dışarıya daha çok açabilir ve muhteşem insanlarla tanışabiliriz. Özgüvenimiz tavan yapabilir, daha önce hiç aklımıza hayalimize gelmeyen işlere kalkışabiliriz.
• Sadece kendi istediğimiz işleri yaparak geçimimizi sağlayabiliriz ve bunu için ölümcül bir koşturma içinde olmamız gerekmeyebilir
• Bu kararımız her aklımıza geldiğinde “iyi ki yapmışım” diyip kendimizi her zamankinden daha çok sevmeye başlayabiliriz.
• İnsanları ve ailemizi stresimizle bunaltmamaya başlayabiliriz. Her gün macera peşinde koşan kırmızı yanaklı ve güler yüzlü çocuklarımız olabilir.

YOLA ÇIKMAK İÇİN NE GEREKİR?

• Standart hayatları terk etmeye karar vermek gerekir,
• Ne kadar para kazanılacağına başkasının karar vermesinden bıkmış olmak gerekir,
• “Bir gün mutlaka” laflarını bırakmak, yerine “neden şimdi yapmıyorum?”u koymak gerekir,
• Biraz cesaret, mantıklı düşünme ve ondan daha da bolca plan yapmaya hazır olmak gerekir,
• Korku gerekir. Korku ne kadar büyük olursa olsun, başarmanın verdiği hazzın da o kadar büyük olacağını fark etmiş olmak gerekir.

Özlem Ercan – Martı Dergisi, Mart 2011

Martı‘da bu ay yayınlanan yazımın dışında Ocak ayından itibaren her ay şehir hayatına yönelik bir dergi olan TheMet(ropolitan)‘da yazıyorum. Şimdiye kadar yazdıklarımı okumak isterseniz, aşağıdaki resimlerin üzerine tıklayın. Mart sayısı da çıkmak üzere. dergiyi theMagger sitesinden takibe alabilirsiniz.

Ocak 2011 yazım:

Şubat 2011 yazım:

Not: Magger, İngilizce “dergici” demek. Diğer dergilerini de çok beğenerek okuyorum. Üstelik bu dergiler, okuyucular tarafından oluşturuluyor. Sizin de yazacak ilginç konularınız varsa yazar olarak başvurabilirsiniz. Mesela Nisan ayı için ben kendi talebimle bir seyahat yazısı hazırlayacağım.

Fotoğraf notsogoodphotography

Artık sıçrayınca uçup gider misiniz, ters takla mı atarsınız, havada süzülür müsünüz orası size kalmış. Hayatınızın sıçrayışını yapmak için beklemeye gerek yok, çünkü beklediğiniz o doğru zaman hiç gelmeyecek. Siz kendinizi kaldırıp rahatınızı bozmadıkça hiç kimse, hiç bir şey sizi olduğunuz yerden kıpırdatamaz.

Böyle keskin bir giriş yaptım ancak amacım güzel bir yeni yıl yazısı yazmak. Geçen bir seneden sonra aklımda kalan ruh hallerini sizinle paylaşmak istiyorum.

SEVDİĞİMİZ ŞEYLERİ YAPMAK

Bana “Bu sene öğrendiğin en güzel şey neydi?” diye sorsanız yanıtım şu olur: “Sevdiğim işleri hayatımın merkezine oturtunca hayatımın daha güzel olduğunu, geri kalan herşeyin kendi kendine yerine oturduğunu öğrendim.”

Genelde sürekli iş geliştirme, para kazanma, pazarlama, strateji derken hayatın ruhsal tarafını gözden kaçırabiliyoruz. Biz aslında bu noktaya gelmeyi neden istedik? Evet, daha rahat yaşamak için. Daha rahat ne demek? Kafamızın rahat olması, bedenimizin stresten uzak olması değil mi?

Dönem dönem benim de çok stresli zamanlarım oldu, olmaması imkansız zaten. Stresi üzerimden atmayı başarıp da kendime uzaktan baktığımda, bu zamanlarda kendimi mutlu etmek için hiç bir şey yapmaya çalışmadığımı gördüm. Tam tersi olarak da sevdiğim şeyleri yapmaya zaman ayırdığım dönemlerde para ve iş konularının da inanılmaz hareketlendiğini fark ediyorum.

Sevdiğim şeyler nedir? Mesela her gün 1 saatimi sahilde geçirmek – koşmak, yürümek, bazen de sırf kumsalda oturmak – , akşam yakın bir arkadaşımla buluşup zaman geçirmek, ara sıra gün içinde alışveriş merkezine gidip dolaşmak veya bir kahve içmek. Buna spor saatlerini de katabilirsiniz. Haftasonu oynadığımız tenisler, yüzme, hiç bir şey yapmazsak bile bir araya gelip tembel tembel sohbet etme.

Çok süper şeyler değil aslında bu saydıklarım, değil mi? Herkesin yapabileceği sıradan aktiviteler. Ama yapmayınca mutsuz, enerjisi düşük, stresli biri haline geliyorum. Bunları hayatımın merkezine aldığımda ise mutlu, her şeyden zevk alan, evine özen gösteren, işinde başarılı biri haline. Aradaki fark gerçekten çok açık. O yüzden artık önceliği sevdiğim şeylere zaman ayırmaya veriyorum. Zamanımı bu şekilde kullanınca diğer konular da dağılmıyor, daha iyi odaklanabiliyorum ve işleri daha verimli bir şekilde, daha kısa sürelerde bitirebiliyorum.

Parantez içinde; yukarıdakileri düşününce kesin olarak söyleyebileceğim bir diğer cümle ise: Antalya’ya taşınmak, hayatımda kendim ve ailem için yaptığım en iyi hareket – veya sıçrama – oldu.

ZAMANI İYİ DEĞERLENDİRMEK

Zaman kullanımı konusunda dünyada denenen bir kaç yaklaşım var. Odaklanma konusunda girmişken, size düşünecek konu vermek adına bir iki tanesini burada yazmak istedim:

BİR HAFTA ÇALIŞ, BİR HAFTA DİNLEN

Orjinali şöyle söyleniyor: “One week on / one week off”. Bir hafta boyunca sürekli çalışıp, bitirmeniz gereken projenin/işlerin büyük kısmını bitiriyorsunuz. Haftada 40 saat değil, 60, 70, belki de 80 saat çalışıyorsunuz. O hafta bütün enerjinizi işinize ve onu geliştirmeye veriyorsunuz. Ve bir hafta sonunda elinizdeki işlerin en zor ve en çok zaman alan kısımlarını bitirmiş oluyorsunuz.

Çalışmadığınız bir haftada da tembellik yapmıyorsunuz, tam tersi hayatınızı yaşıyorsunuz. Belki başka bir şehre gitmek istersiniz, belki fotoğraf makinenizi alıp dışarı çıkarsınız, ne yapacağınız size bağlı, ama kendinizi iyi hissettirecek bir şeyler yaşamanız şart. Sonra kendinizi bir hafta çalışmak için kapatacaksınız çünkü.

Böylece her gün her şeyi yarım yarım yapmaktansa, birer haftalık yoğunlaşarak hem iş hayatınızı hem özel hayatınızı tam olarak yaşayabiliyorsunuz. Bunu iki hafta çalışma – iki hafta dinlenme olarak da uygulayanlar var, kendi programınıza göre bir gün çalış-ertesi gün dinlen veya iki gün çalış – iki gün dinlen şeklinde de uyarlayabilirsiniz. Avantajları konusunda şu yazıya göz atabilirsiniz:

One week on – one week off / Steve Pavlina (ingilizce)

GÜNDE 4 SAAT ÇALIŞMA

Bu tip bir günlük çalışma saati belirlediğizde, yine zamanı kısıtlamış oluyorsunuz ve bu zamanda yüksek verimle çalışmayı hedefliyorsunuz. Odaklanmayı artıran bir sistem. Ancak kesinlikle 4 saati geçmeyeceksiniz. Böylece zaman içinde sadece işe odaklanma kapasiteniz artacak.

Benim her zaman savunduğum bir konu da ofiste çalışırken de aslında gerçekten iş yaptığımız zamanın maksimum 4 saat olması. E-mail okumak, telefonla konuşmak, birilerine yanıt vermek veya toplantılara girmek “verimli ve sürekli” çalışmaktan sayılmıyor. Verimli çalışmak, tamamen bir işi bitirmeye odaklanmak demek. Bu sayede freelance iseniz işleri daha kolay bitirmeniz ve paranızı almanız da daha kısa sürede gerçekleşebilir

Bu “verimli ve sürekli” çalışma konusunda bir arkadaşımın gönderdiği videoyu paylaşmak istiyorum (Teşekkürler Tolga!). Benim düşüncelerimi daha iyi anlatan bir kaynak olamazdı sanırım

İşte video:

37signals kurucusu Jason Fried’den “Why work doesn’t happen at work?” yani “Neden işler işyerinde halledilmez?”. Şansımıza Türkçe altyazısı da var. (Son not: İngilizce bilmeyenler yeni yılda bu konuda büyüüük bir sıçrama yapabilirler, hemen başlayın bence )

Son olarak:

SEVDİĞİNİZ İŞLERE ÇOK ZAMAN AYIRDIĞINIZ MUTLU BİR YIL DİLİYORUM